Ευρετήριο Φωτογραφιών

Οι πόντοι μου

  • Πρέπει να συνδεθείτε για να δείτε τους πόντους σας

Ημερολόγιο

Jun
14
Wed
all-day Γενεθλια Teo.
Γενεθλια Teo.
Jun 14 – Jun 15 all-day
Έχει γενέθλια το μέλος Teo.
Jun
16
Fri
all-day Γενέθλια george-ver
Γενέθλια george-ver
Jun 16 – Jun 17 all-day
Έχει γενέθλια το μέλος george-ver.
Jun
21
Wed
all-day Γενέθλια evita
Γενέθλια evita
Jun 21 – Jun 22 all-day
Έχει γενέθλια το μέλος evita.
Jun
25
Sun
all-day Γενέθλια anemih
Γενέθλια anemih
Jun 25 – Jun 26 all-day
Έχει γενέθλια ο διαχειριστής anemih.
Jun
26
Mon
all-day Γενέθλια nina
Γενέθλια nina
Jun 26 all-day
Έχει γενεθλια το μέλος nina.

Index T

TequilaTuaca
The evil monk
The royal legacy of 1745
Tia maria
Triple sec

TEQUILA

ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΗΓΕΣ:

http://portal.kathimerini.gr/4Dcgi/4dcgi/_w_articles_oiko1_1_11/10/2007_207539

http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=124878

 Η τεκίλα είναι παραδοσιακά το εθνικό ποτό του Μεξικού με κατ’όγκον περιεκτικότητα σε αλκοόλ 40%. Η ιστορία της αρχίζει από την καρδιά ενός κακτοειδούς φυτού, της λεγόμενης γαλάζιας αγαυής. Ένας θρύλος που περιγράφει τη δημιουργία της τεκίλας αναφέρει ότι ένας κεραυνός χτύπησε κάποτε μια αγαύη (κακτοειδές φυτό) στην περιοχή μιας φυλής Ινδιάνων του Μεξικού. Οι Ινδιάνοι είδαν το φυτό να εκκρίνει ένα γευστικό και καυτερό υγρό, το οποίο δημιουργούσε ευχάριστα συναισθήματα και πίστεψαν πως πρόκειται για δώρο  από τους θεούς. Η γαλάζια αγαύη είναι ένα προϊστορικό φυτό, σαν γιγάντια αλόη που θυμίζει κάκτο και ανήκει στη μεγάλη οικογένεια των κρινοειδών. Χρειάζεται δώδεκα χρόνια για να μεγαλώσει και να προσφέρει στους ενδιαφερόμενους την καρδιά της, την πίνια (pina), έναν τεράστιο καρπό που το βάρος του φτάνει και τις 200 λίβρες και μοιάζει με θηριώδη άσπρο – πράσινο ανανά. Οι Αζτέκοι πρωτοανακάλυψαν το ζαχαρώδη χυμό της πίνιας που ξεχασμένος στην ύπαιθρο μεταλλασσόταν σ’ ένα ποτό. Έδωσαν το όνομα Octili poliqhui στο ποτό, το οποίο ο θεός τους Tepoztecal (σαν το δικό μας Διόνυσο), ευλογούσε. Με το πέρασμα του χρόνου το όνομα απλουστεύθηκε σε pulque (πουλ-κεϋ) και η κατανάλωσή του είχε θρησκευτικό χαρακτήρα. Η άρχουσα τάξη απολάμβανε το pulque ως καθημερινή συνήθεια. Ουσιαστικά το pulque αποτέλεσε τον «πρόγονο» της τεκίλας. Η ονομασία τεκίλα, πηγάζει από λέξη μιας διαλέκτου ιθαγενών, η οποία σημαίνει «ηφαίστειο».

Ποτό με «ονομασία προελεύσεως» η τεκίλα, πρέπει σύμφωνα με το νόμο να παράγεται μόνο μέσα στα σύνορα του Μεξικού και να περιέχει τουλάχιστον 51% συμπυκνωμένα ζάχαρα γαλάζιας αγαύης, που καλλιεργείται από τους «χιμαντόρ» στις συγκεκριμένες περιοχές του Jalisco, Guanajuato, Michoacam, Nayarit, Tamanlipan. Η πρώτη επίσημη κρατική άδεια για τη λειτουργία αποσταγματοποιείου δόθηκε στην πόλη Τεκίλα, επί ισπανικής βασιλείας στον Jose Cuervo. Το 1910 υπήρχαν ήδη 100 ποτοποιίες στην πολιτεία του Jalisco, αλλά η πραγματική διάδοση της τεκίλας αρχίσε μετά το 1920 όταν εφαρμόστηκαν νέες, σύγχρονες μέθοδοι παραγωγής, δανεισμένες από την προχωρημένη ήδη οινοποιία. Παράλληλα, με την προσθήκη aguamiel, νερόμελου δηλαδή, η γεύση της έγινε γλυκύτερη και με αυτόν τον τρόπο πιο προσιτή στους μη ιθαγενείς και κυρίως στους κατοίκους των γειτονικών ΗΠΑ.

Πάντως στο Μεξικό έχει μείνει ως κλασική η κραυγή «Viva Mexico!» , όταν πατριώτες  πετούσαν ψηλά τα σομπρέρο τους και έπιναν απίστευτα μεγάλες ποσότητες του εθνικού τους ποτού. Η τεκίλα συνδέεται με τη λαϊκή μυθολογία και την παράδοση του Μεξικού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο θάνατος του γνωστού  ταυρομάχου Ινφάντε, πρόσωπο που αποτελούσε  εθνικό σύμβολο του 20ού αιώνα. Όταν πέθανε ο λαός τον θρήνησε καταναλώνοντας τελετουργικά, τόνους από τεκίλα. Άλλο παράδειγμα είναι όταν οι άνθρωποι ενώνονται στους ρυθμούς του μαριάκι (μεξικανικός χορός), και καταναλώνουν ποσότητες τεκίλας ανακοινώνοντας «άσπρο πάτο». Το ρητό που χάραξε επάνω στο «οικιακό» του μπαρ ο μεξικανός ευπατρίδης και υποστηρικτής των τοπικών παραδόσεων δον Φρανσίσκο Χαβιέ Σάουθα ενθαρρύνει τους αρχάριους της τεκίλας: «Στην αρχή με νερό. Μετά χωρίς νερό. Και στο τέλος σαν νερό».

Υπήρξαν περίοδοι ωστόσο κατά τις οποίες τα ήθη και οι πεποιθήσεις υποβίβασαν την τεκίλα σε λαϊκό ποτό, όταν οι ανώτερες τάξεις έπιναν μπράντι, κονιάκ και ουίσκι. Ωσπου ο Ελάδιο Σάουζα την εξήγαγε το 1924 με τη φράση «Μεξικάνικο ουίσκι, ο χυμός των ιερών κάκτων» τυπωμένη στην ετικέτα της φιάλης.

Όμως η πραγματική τεκίλα από 100% χυμό μπλε αγαύης περιορίστηκε για χρόνια στο ελάχιστο, μέχρι το 1980 και η παραγωγή του ποτού «επέστρεψε» στον ανόθευτο χυμό γαλάζιας αγαύης, με σημαντικές εμπορικές επιτυχίες. Στα χρόνια της ύπαρξής της η βιομηχανία της τεκίλας απέκτησε 578 φίρμες, μπορεί και παράγει 170 εκατ. λίτρα ετησίως και να εξάγει 90 εκατ. από αυτά σε περισσότερες από 30 χώρες. Το Μεξικό είναι πρώτο σε κατανάλωση τεκίλας και ακολουθούν οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Γερμανία, η Ολλανδία, το Βέλγιο, η Γαλλία, ο Καναδάς, η Χιλή, η Βρετανία, η Ιαπωνία και μετά, πολύ πιο πίσω από ό,τι θα περίμενε κανείς, η Ισπανία.

  Ο «άρχων» της τεκίλας

Ο Don Julio Gonzalez θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους tequilero στο Μεξικό. Δίπλα του μαθήτευσε ο σημερινός «άρχων» της τεκίλας Don Julio, o περίφημος mastel distiller Enrique De Colsa. Τα στάδια στη διαδικασία παραγωγής του ξεχωριστού αυτού αποστάγματος ξεκινούν από την καλλιέργεια των φυτών. Αν φροντίστούν σωστά, σε 7 χρόνια φτάνουν στο 1,5 μέτρο ύψος. Δεν κλαδεύονται για να αυξήθεί η ποσότητα του υγρού που βγαίνει απ’ αυτά. Τους δίνεται ο απαραίτητος χώρος και χρόνος για να αναπτυχθούν απολύτως φυσικά και συλλέγονται μόνο όταν έχουν φτάσει στην πλήρη ωρίμαση. Στις εκτάσεις στην περιοχή Los Altos στα υψίπεδα του Jalisco τα συγκεκριμένα φυτά φυτεύονται συνεχώς.

Απαραίτητα για την καλλιέργεια της μπλε αγαύης είναι το καλό έδαφος και η συνεχής παρακολούθηση ώστε να εντοπίζονται τυχόν ασθενειών. Η συγκομιδή γίνεται χειρωνακτικά, χωρίς μηχανήματα. Κατά τη  συγκομιδή οι αγαύες κόβονται από τη ρίζα και καθαρίζονται από τα φύλλα μέχρι να αποκαλυφθεί η pina, η καρδιά του φυτού. Η καρδιά κόβεται σε τέταρτα, αφαιρείται το σκληρό μέρος που την ενώνει με τη ρίζα, έτσι ώστε να μην επηρεάσουν το τελικό προϊόν τα πικρά στοιχεία που περιέχει. Στο επόμενο στάδιο, τα καθαρά κομμάτια βράζουν 24 ώρες. Σ’ αυτή τη φάση ο δίνεται μεγάλη σημασία, γιατί πρέπει να διατηρηθεί η ακεραιότητα της γεύσης μέσα από τη διαδικασία του βρασμού και της απόσταξης. Όταν οι καρδιές βράσουν, ψύχονται για δύο ημέρες ώστε να αναπτύξουν μεγαλύτερη πολυπλοκότητα στη γεύση και στην επόμενη φάση ζυμώνονται με μαγιά (π.χ. ειδική μαγιά καλλιεργείται μόνο για την Don Julio και φυλάσσεται σε εργαστήριο στην πόλη του Μεξικού). Την εποχή της παραγωγής στέλνεται δείγμα στο αποστακτήριο και έπειτα καλλιεργείται επί τόπου για φρέσκια εβδομαδιαία χρήση. Στη διαδικασία της απόσταξης που ακολουθεί, χρησιμοποιούνται αποστακτήρες διαφόρων μεγεθών για να παραχθούν διαφορετικοί τύποι τεκίλας. Στο τέλος αναμιγνύονται με κατάλληλό τρόπο.

Για την τεκίλα Don Julio, ο υπεύθυνος Enrique De Colsa, πρέπει να δοκιμάσει και να αξιολογήσει τους διαφορετικούς τύπους τεκίλας, να αποφασίσει τα χαρμάνια και να διαλέξει ποια βαρέλια θα χρησιμοποιηθούν για την παλαίωση. Οκτώ μήνες μένει σε λευκά δρύινα αμερικανικά βαρέλια η Reposado, δεκαοκτώ μήνες η Anejo, ενώ η φρέσκια διάφανη Βlanco εμφιαλώνεται και διατίθεται άμεσα. Και σ’ αυτήν την περίπτωση, όπως άλλωστε σε κάθε επιτυχημένη προσπάθεια, η επιμονή, η αγάπη και η αφοσίωση στο προϊόν είναι το μυστικό.

 Βασικές γνώσεις

  • Η τεκίλα Blanco πίνεται παγωμένη, με τριμμένο πάγο και λίγο λάιμ και είναι η καλύτερη βάση για κοκτέιλ Margarita και Tequila Sunrise.
  • H Reposado δίνει τον καλύτερο εαυτό της είτε σκέτη είτε αναμεμειγμένη με χυμό εσπεριδοειδών.
  • Οταν μιλάμε για Anejo, ένα παλαιωμένο απόσταγμα, η πρόταση είναι να την πίνετε σκέτη και μερικές φορές με πάγο σε ποτήρι χαμηλή τουλίπα.
  • Το πλέον διάσημο κοκτέιλ με βάση την τεκίλα είναι η «μαργαρίτα»: Περιέχει (εκτός από τεκίλα) κουαντρό, θρυμματισμένο πάγο, λεμόνι και αλάτι και σερβίρεται σε ποτήρι με πόδι.

 

THE EVIL MONK

ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΗΓΕΣ:

 Το ποτό “The Evil Monk” είναι ένα λικέρ καφέ που παρασκευάζεται στο Atchison του Κάνσας για τις T.E.M. Enterprises. Περιέχει περισσότερο από 12 mg καφεΐνης ανά ουγγιά και η κατ’όγκον περιεκτικότητα του σε αλκοόλ είναι 24%. Παράδειγμα κοκτέηλ που περιέχει το συγκεκριμένο ποτό είναι το Albino Monk.

THE ROYAL LEGACY OF 1745

Πληροφορίες σχετικά με το The Royal Legacy of 1745 μπορείτε να διαβάσετε στην ενότητα Drambuie εδώ.

TIA MARIA

ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΗΓΕΣ:

 To Tia Maria είναι ένα λικέρ καφέ που παρασκευάστηκε αρχικά στη  Τζαμάικα χρησιμοποιώντας κόκκους καφέ της χώρας αυτής. Τα κύρια συστατικά που συνεισφέρουν στην παρασκευή του ποτού είναι κόκκοι καφέ, ζαχαροκάλαμο,  βανίλια και ζάχαρη και η περιεκτικότητα τους σε αλκοόλη του φτάνει το 31,5% (όμως η περιεκτικότητα σε αλκοόλη, έχει μειωθεί έως και στο 20%). Η επικρατέστερη παραγωγή του ποτού που πωλείται πια στις μέρες μας έχει 27% περιεκτικότητα κατ’όγκον σε αλκοόλ.

Το ποτό είναι μία δημιουργία του Δρ Evans στην Τζαμάικα λίγο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Προσκάλεσε γνωστούς του από το Country Club, στο Κίνγκστον, να δοκιμάσουν διάφορες εκδοχές ποτών που είχε παρασκευάσει στο εργαστήριό του, μέχρι που η τελική «έκδοση» του Tia Maria έγινε αποδεκτή.

Σύμφωνα με το μύθο, η ιστορία του ποτού Tia Maria ξεκίνησε τον 17ο αιώνα, στις ημέρες των αποικιακών πολέμων που έφεραν το χάος στην Καραϊβική. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, μια νεαρή γυναίκα, ιδιοκτήτρια μιας φυτείας στην  Τζαμάικα, αναγκάστηκε να φύγει με την καμαριέρα της. Στο χάος που επικρατούσε, η καμαριέρα της πήρε μαζί της τα πολυτιμότερα αντικείμενα που είχε στην κατοχή  της η κυρίας της. Αυτά ήταν ένα ζευγάρι σκουλαρίκια με μαύρο μαργαριτάρια και ένα παλιό χειρόγραφο που περιείχε τη μυστική συνταγή για το οικογενειακό λικέρ. Σε ευγνωμοσύνη και στη μνήμη της πιστής «θείας» της Μαρίας, η νεαρή ευγενής κυρία ονόμάσε αυτό το λικέρ Tia Maria.

Η μάρκα Tia Maria αγοράστηκε από τη γίγαντια βιομηχανία Pernod Ricard μέσω της διεθνούς θυγατρικής εταιρείας Malibu-Kahlúa το 2005, για τη διανομή του ποτού στη Γαλλία. Όμως πωλήθηκε στην Illva Saronno το 2009.

Το Tia Maria να καταναλωθεί σκέτο και με πάγο, αλλά επίσης συχνά χρησιμοποιείται ως συστατικό για κοκτέηλ, με καφέ, ή σε γλυκά. Τέλος μπορεί  επίσης να αναμειχθεί με γάλα και πάγο. Δημοφιλή κοκτέιλ που περιέχουν Tia Maria είναι τα Dark Maria, Tia Colada, Tia Royal, Tia Maria Caribana και Jamaica Wonder.

TRIPLE SEC

ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΗΓΕΣ:

 

 To Triple Sec είναι ένα είδος ποτού Curaçao, ένα λικέρ με γεύση πορτοκαλιού, το οποίο παρασκευάζεται από αποξηραμένες φλούδες πικρών και γλυκών πορτοκαλιών από την Καραϊβική. Η φράση triple sec στα Γαλλικά σημαίνει τριπλά ξηρό και το ποτό είναι κατά το ένα τρίτο γλυκό σε σύγκριση με το  Curaçao. Χρησιμοποιείται ευρέως σε πολλά κοκτέηλ (μερικές χιλιάδες!) και σε συνταγές σαν γλυκαντικός και αρωματικός παράγοντας.

Το ποτό εφευρέθηκε το 1834 από τον Jean-Baptiste Combier στο Saumur, στη Γαλλία. Το αρχικό Triple Sec του Combier εξακολουθεί παρασκευάζεται και στις μέρες μας. Φλούδες πορτοκαλιού από το Saint-Raphaël, στην Αϊτή, ξηραίνονται στον ήλιο, διαβρέχονται από αλκοόλ για 24 ώρες και αποστάζεται το προκύπτον διάλυμα από σε χάλκινους αποστακτήρες 100 ετών.

Γνωστά κοκτέηλ τα οποία περιέχουν Triple Sec είναι τα Cosmopolitan, Alabama και Cuban Island.

TUACA

ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΗΓΕΣ:

Tuaca είναι ένα λικέρ που παράγονταν αρχικά από τις οικογένειες Tuoni και Canepa στο Λιβόρνο της Ιταλίας και τώρα παράγεται από την Tuaca Liqueur Company στη Louisville στο Kentucky. Το λικέρ είναι γλυκό και έχει χρυσαφί-καφέ χρώμα. Τα συστατικά του περιλαμβάνουν μπράντυ, αιθέρια έλαια πορτοκαλιού και βανίλια, ενώ η κατ ‘όγκον περιεκτικότητα του σε αλκοόλ είναι 35%. Η προέλευσή του λέγεται πως χρονονογείται στην εποχή της Αναγέννησης. To Tuaca σερβίρεται συνήθως παγωμένο και πίνεται σκέτο. Παραδείγματα κοκτέηλ στα οποία χρησιμοποιείται είναι τα Renaissance Margarita και Money Train.